| تبليغات | X |
|
خیلی وقته دیگه حرف تازه ای برای گفتن ندارم ، اگر هم داشته باشم تو دلم می مونه ، بدون اونکه به زبون بیاد و گفته بشه ... ... دو سال توی این وبلاگ اومدم و نوشتم از هر چیزی که توی دلم بود ، خوشی ها ، غم ها ، درد دل ها ، ولی حالا دیگه نمی دونم چی باید بنویسم ، نمی خوام اینجا رو تبدیل کنم به یه منظومه غم نامه ، حرف جدیدی هم ندارم ، پس تمومش می کنم ... همین ! ... ممنون از همه دوستانی که همراهم بودن می خوندند و گاهی اوقات هم نظر میدادن ، ممنون ... ... تموم شدن این وبلاگ به معنای تموم شدن تو این دنیای مجازی نیست ، من هنوز هستم اینجا : سوراخ سمبه های یه قلب پاره پوره ... با دوستم تارا باهم می نویسیم ... .... آخر خط وبلاگ تا شقایق هست زندگی باید کرد همین جاست ... رسیدی ته خط ، پیاده شو ...
|
About
دختری هستم از تبار قصه ها Archivesآذر 1387آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 Links
تا شقایق هست زندگی باید کرد |
